خلف الظلال
هند : بس دا ايه واد جامد جامد يعنى …تلاقي اهله ناس هااااى وواصلين عشان يبقى مأمور وهوا فى السن ده دا شكله مايجبش اكتر من 35 سنه ومافيش فى ايده دبله
امانى : هههههههه لا هو انتى لحقتى تاخدى بالك من الدبله
هند : ااه امال ايه انا ما صدقت لقيتلى حاجه تفتحلى نفسى فى السجن والقرف ده نصطبح بوش فهيمه وراها المأمور واهو العجله تمشى
هاله : طيب نامى بقى يا ام عجله …تصبحو على خير يا بنات
امانى : وانتى من اهله يا جميل
مرت الايام سريعا وحلت نهايه الخمس سنوات والتى انتظرتها هاله بفارغ الصبر
لم تنم هاله ليلتها ولاول مره كانت تنتظر شمس الصباح بشغف
فشروق الشمس يعلن نهايه مده حبسها التى طالت بها وفرقتها عن عائلتها وابنائها
استيقظت امانى لتجد صديقتها تجلس فى السرير ناظره الى مشرق الشمس بلهفه
فقامت واتجهت الى سريرها واحتضنتها بقوه قائله : خلاص هتسيبينا يا هاله
تساقطت العبرات من عيون هاله البنيه وقالت بصوت مرتجف : هتوحشينى يا امانى
امانى : معاكى نمره تليفونى وعنوان البيت عندى وانا اول ما اخرج وارستأ حالى هتصل بيكى او اجيلك
هاله : اوعدك اول خميس زياره يجى هجى ازورك
امانى : لا اوووعى دا فال وحش اوعى رجلك تهوب هنا تانى انا كلها كام يوم واخرجلك ونتقابل بره
سمعت كلتاهما صوت المزلاج الحديدى للزنزانه اثناء انزلاقه
فاستدرات كلتاهما لتريا وجه صول منيره البشوش والتى قالت : صباح الخير يا بنات
هاله : صباح الخير يا صول منيره
امانى : صباح النور على عيونك وشك ولا القمر
منيره : هاه جاهزه يا هاله
امانى بأسف : هتاخديها بسرعه كده
منيره : ههههههه هتوحشك من دلوقتى يا شيخه سيبيها تخرج بقى وتفك عن نفسها مش كفايه الحبسه…ياله يا هاله تعالى غيرى لبسك وسلمى عهدتك عبال ما اخلص ورقك ويمضيلك المأمور الخروج فى الاخر
قبلت هاله امانى وقالت : اشوف وشك بخير
امانى : اشوف وشك بخير يا هاله خدى بالك من نفسك ربنا يوفقك يارب
استيقظت هند وجريت باتجاه هاله قبل ان تصطحبها منيره وقالت : اخس عليكى كنتى هتمشى منغير ماتسلمى عليا
احتضنتها هاله وقالت : مارضتش اصحيكى
هند : لا اله الا الله
هاله : محمد رسول الله …خدو بالكو من بعض ..اشوف وشكم بخير
هند بتأثر : مع السلامه هتوحشينى …
منيره : يالا بقى يا هاله …وبعدين معاكم يا بنات انا ورايا حاجات تانيه
